Niepocieszony

Kazuo Ishiguro

Jedna z ważniejszych powieści zdobywcy Literackiego Nobla, Laureata Nagrody Bookera, w 2023 roku nominowanego do Oscara za scenariusz filmu Living. Ironiczny portret oderwanego od świata artysty. Groteska i absurd w kafkowskim stylu. Atmosfera kojarząca się z Alicją w Krainie Czarów, a czasami ze Strefą mroku. Ryder, światowej sławy pianista, przybywa do nienazwanego miasta w Europie Centralnej. Ma dać koncert w tutejszej filharmonii, ale miejscowi najwyraźniej nie tego od niego oczekują. A przewija się wokół niego cały ich korowód. I każdy czegoś chce. Dyrektor hotelu – porady w sprawie syna, początkującego pianisty, któremu brakuje talentu. Dyrygent orkiestry, zapijający alkoholem śmierć ukochanego psa – pocieszenia. A młoda kobieta z dzieckiem…? No właśnie. Czego od niego chce? Jest jego kochanką? A może żoną? Ryder niewiele pamięta, a strzępki wspomnień nie tworzą spójnej całości i okazują się niezbyt wiarygodne. Nagle orientuje się, że nawet nie wie, kto go tu zaprosił i sprawił, że znalazł się w obcej, niejasnej i niezbyt przyjaznej przestrzeni, wśród zdesperowanych i zagubionych ludzi, których być może kiedyś poznał. A teraz widzą w nim nie utalentowanego artystę, lecz mesjasza, który ma ich zbawić. Elegancko napisana, kusząco prowokująca i enigmatyczna. Ishiguro w swoim ambitnym portrecie odizolowanego od świata artysty ujawnia jego nagie, warunkowe człowieczeństwo. Genialna powieść, która niemal na pewno zostanie zapamiętana jako jedna z jego najlepszych. „Kirkus Reviews” Tak jak inne powieści Ishiguro (zwłaszcza „Okruchy dnia”), ta książka mówi o braku komunikacji między ludźmi i o dławieniu emocji. „Publishers Weekly”