Blask

Grzegorz Pul

W późnych latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku czwórka przyjaciół: Marek, jego ukochana dziewczyna Klara, Adam i Maniek spędzają czas jak na osiemnastolatków przystało: średnio przejmując się nauką, włócząc się po białostockich ulicach, pijąc tanie wino i buntując się przeciwko kruszejącemu komunistycznemu ustrojowi. Sielankę ich młodości przerywa brutalny mord na Klarze. Marek, posądzony o zabicie dziewczyny trafia do aresztu. Ponieważ posiada mocne alibi zostaje wypuszczony na wolność, ale wspomnienie brutalnych doświadczeń, które spotkały go w więzieniu nie pozwalają już na normalną egzystencję w rodzinnym mieście. Trauma i przeżycia ostatnich miesięcy są tak dotkliwe, że Marek postanawia uciec z Polski na zawsze. Przytłoczony, w depresji, zmiażdżony przez okrutny los wyjeżdża z myślą, że w rodzinne strony już nie powróci. Sprawa morderstwa Klary nigdy nie zostaje wyjaśniona a morderca dziewczyny może się czuć bezkarny.

Mija dwadzieścia pięć lat. Marek budzi się w swoim mieszkaniu w Londynie i czuje, że jego życie wewnętrzne jest puste i bezsensowne. Ma rodzinę, żonę, dzieci i dobrze prosperujący biznes, ale myślami wciąż wraca do tamtej nocy, gdy zginęła Klara. Postanawia wrócić i na własną rękę rozwikłać zagadkę zbrodni sprzed lat. W znalezieniu mordercy pomagają mu jego dawni przyjaciele z lat młodości, Adam, obecnie prokurator oraz Maniek, szef miejscowego półświatka, a także przypadkiem poznana dziewczyna o imieniu Marta.