Sen jaguara

Miguel Bonnefoy

Od podrzutka do lokalnej legendy.

Na schodach kościoła św. Antoniego zaczyna się historia niezwykłej rodziny.

Porywająca powieść inspirowana rodzinną historią autora, w której pamięć, mit i fikcja literacka splatają się z kluczowymi wydarzeniami XX-wiecznej historii Wenezueli.

Powieść zdobyła prestiżowe nagrody literackie: Prix Femina 2024 oraz Grand Prix du roman de l’Académie française 2024. Zachwyciła krytyków i czytelników na całym świecie, którzy porównują ją do Stu lat samotności Gabriela Garcíi Márqueza i wielkich sag Isabel Allende.

W dusznym, tropikalnym Maracaibo niema żebraczka znajduje niemowlę porzucone pod kościołem. Dziecko otrzymuje imię Antonio Borjas Romero. Wychowany w skrajnej nędzy, zahartowany głodem i upokorzeniem, Antonio toruje sobie drogę w świecie, który nigdy nie był dla niego łaskawy.

U jego boku stoi Ana María Rodríguez – lekarka zmuszona walczyć nie tylko z chorobami, lecz także z uprzedzeniami i systemem, który nie przewidział dla niej miejsca. Ich córka, Venezuela, dorasta w cieniu wielkich ideałów i jeszcze większych rozczarowań. Marzy o ucieczce z kraju naznaczonego dyktaturą Marcosa Péreza Jiméneza, rewolucją 1958 roku i kolejnymi falami politycznych złudzeń. To opowieść o historii, która brutalnie wdziera się do domów i serc zwykłych ludzi – oraz o cenie, jaką trzeba zapłacić, by ocalić własne imię, marzenia i nadzieję na wolność.

Bogaty, muzyczny język i sugestywna wyobraźnia Bonnefoya sprawiają, że ta powieść jest nie tylko historią rodziny i kraju, lecz także poruszającym hymnem na cześć pamięci, uporu i pragnienia wolności. Jak w micie o jaguarze – zwierzęciu, które musi walczyć, by przetrwać – bohaterowie tej sagi rodzą się z ognia przeciwności, a ich los z czasem staje się legendą.

„Książka absolutnie olśniewająca”. – Augustin Trapenard, „La Grande Librairie”

„Ta powieść w stylu realizmu magicznego ma rozmach Gabriela Garcíi Márqueza i rodzinne ciepło Isabel Allende. Niezapomniana lektura”. – „Elle”

„To nie tylko historia jednej rodziny, lecz także opowieść o kraju i o całym XX wieku”. – „Le Figaro”