U księcia pana. Pieczęć losu

Ida Żmiejewska

Sierpień 1803 roku, Jabłonna.

Hrabina Róża Pasławska jest młoda, bogata i piękna. Niestety los poskąpił jej tego, na czym zależy jej najbardziej – miłości własnego męża.

Hrabia Dominik Pasławski nie należy do mężczyzn, którzy potrafią docenić towarzystwo i zalety żony. Kiedy więc musi wyjechać do Wiednia, zostawia ją w letniej rezydencji swego przyjaciela, księcia Józefa Poniatowskiego.

W Jabłonnie Róża poznaje francuskich emigrantów z otoczenia Ludwika XVIII, rozbawionych złotych młodzieńców, damy żyjące plotkami i romansami oraz gospodarza, o którym od lat krążą legendy. Dni upływają na spacerach, przyjęciach i zabawach, a największe emocje budzą towarzyskie skandale i sercowe perypetie.

Wszystko zmienia się pewnej nocy, gdy Róża znajduje w swoim pokoju ciało nieznanego mężczyzny. Chwilę później zwłoki znikają bez śladu.

Większość mieszkańców pałacu najchętniej uznałaby całą historię za nieporozumienie. Róża jednak nie potrafi zapomnieć o tym, co widziała. Zwłaszcza że wokół niej coraz częściej milkną rozmowy, a ludzie, którzy jeszcze przed chwilą byli skłonni do zwierzeń, nagle stają się nad wyraz powściągliwi.

W rozwiązanie zagadki angażuje się również książę Józef, zaniepokojony wydarzeniami rozgrywającymi się pod jego dachem. Wkrótce oboje zaczynają zadawać pytania, których nikt nie chce słyszeć.

Kim był człowiek znaleziony w apartamentach Róży? Kto wyniósł jego ciało z pałacu? Dlaczego w Jabłonnie łatwiej uwierzyć w romans niż w morderstwo? I czemu musiała zginąć kolejna osoba?

Im bardziej Róża i Józef zbliżają się do rozwiązania zagadki, tym trudniej im udawać, że łączy ich wyłącznie śledztwo.

Czasem jedno lato wystarcza, aby odmienić całe życie.