Pokazać świat Dysku Terry’ego Pratchetta

Paul Kidby

"To nadal magia, nawet jeśli się odkryje, na czym polega".

Sir Terry Pratchett

„Pokazać świat Dysku Terry’ego Pratchetta” prowadzi czytelników za kulisy zadziwiającej współpracy Terry’ego Pratchetta i artysty Paula Kidby’ego. Demonstruje, w jaki sposób Dysk został powołany do wizualnego życia – od najwcześniejszych szkiców do ostatecznych arcydzieł – i jak Terry i Paul reagowali na zjawiska kultury popularnej, wplatając je w dyskowy krajobraz.

Co prawda Terry był niekwestionowanym źródłem pomysłów, ale przez trzy dekady to Paul dzięki artystycznej sile wyrazu przenosił ludzi, miejsca i kawałki lodożerczego bagażu z wiecznie płodnej wyobraźni Terry’ego do naszego świata.

„Pokazać świat Dysku” prezentuje również obrazy, których nie mogliśmy zobaczyć – wczesne projekty okładek wielkich nienapisanych powieści. To wyjątkowe przedstawienie jednego z wielkich literackich związków twórczych, wypełnione nieznanymi dotychczas grafikami i ich prawdziwymi historiami.

Paul Kidby znany jest jako ilustrator dzieł Terry’ego Pratchetta. Rozpoczął współpracę z Terrym w 1992 roku, a od 2002 projektował okładki do powieści o świecie Dysku. Ilustrował również liczne dyskowe publikacje, wśród nich „Sztukę świata Dysku”, bestsellerowego „Ostatniego bohatera”, „Terry Pratchett’s Discworld Imaginarium”, „The Ultimate Discworld Companion” oraz „Dobry omen” autorstwa Terry’ego Pratchetta i Neila Gaimana. W 2023 roku Paul zilustrował „Jak być czarownicą. Poradnik Tiffany Obolałej”.

Terry Pratchett był twórcą bestsellerowego cyklu powieści o świecie Dysku, który otwierał wydany w 1983 roku „Kolor magii”. Łącznie napisał ponad pięćdziesiąt niezwykle popularnych książek, sprzedanych na całym świecie w ponad stu milionach egzemplarzy. Jego powieści były adaptowane przez twórców filmowych i teatralnych. Zdobył wiele nagród, w tym także Medal Carnegie. W 2009 roku otrzymał tytuł szlachecki za zasługi dla literatury, choć ironicznie zapewniał, że największą zasługą dla literatury było to, że zawsze unikał jej pisania.