Listy z artystami, krytykami, przyjaciółmi

Leopold Buczkowski

Skrajny eksperymentator, samotnik, pisarz niezrozumiały i hermetyczny, fikcjonalizujący swoją autobiografię – do takiego wizerunku Leopolda Buczkowskiego przyzwyczaili nas i jego badacze, i on sam. "Listy z artystami, krytykami, przyjaciółmi" pod redakcją Macieja Libicha i Piotra Sadzika to drugi tom serii książek, które mają ten obraz zweryfikować, a może nawet zmienić. Niniejszy tom ukazuje Buczkowskiego w gęstej sieci towarzyskich i zawodowych powiązań. Duża część zbioru dotyczy spraw żydowskich – choć odgrywają one ogromną rolę w powieściach Buczkowskiego, niewiele dotąd wiedzieliśmy o jego relacjach z ocalałymi z Zagłady (Bronisław Anlen, Salomon Łastik, Stanisław Wygodzki). Korespondenci nie ograniczają się jednak wyłącznie do tego kręgu. Wśród przyjaciół Buczkowskiego znajdziemy licznych plastyków (Lechosława Amit-Chmielowska, Marian Kratochwil, Mieczysław Mussil) i historyków sztuki (Irena Rylska), co zachęca, by na nowo zbadać jego malarskie i graficzne inspiracje. Tom pozwala także na rekonstrukcję krytycznoliterackiej recepcji, która jednoznacznie zaprzecza wizerunkowi twórcy osamotnionego – pochwały dla twórczości Buczkowskiego przychodziły ze strony ważnych postaci polskiego życia literackiego, zarówno w kraju (Jan Błoński, Andrzej Falkiewicz, Krystyna Miłobędzka), jak i na emigracji (Jerzy Stempowski, Kazimierz Wierzyński). Wreszcie, książka ukazuje Buczkowskiego w kontekstach pozapolskich – w kontaktach z tłumaczami i sympatykami z zagranicy (Maria Kuncewiczowa, Josef Vlášek).