Żyj, baw się i kochaj. Z dziennika dojrzałej kobiety i psycholożki

Małgorzata Ohme

Co by było, gdyby Bridget Jones miała czterdzieści kilka lat, dorosłe dzieci, kilka życiowych zakrętów za sobą i… była psycholożką?

Prawdopodobnie pisałaby właśnie taki dziennik.

Można godzinami rozmawiać z pacjentami o samoakceptacji, granicach i zdrowych relacjach, a potem bezlitośnie oceniać swoje odbicie w lustrze. Można wiedzieć, że nie powinno się uzależniać własnej wartości od czyjegoś zainteresowania, a mimo to sprawdzać wiadomości w telefonie po raz siedemnasty. Można też mieć czterdzieści siedem lat i czasem zachowywać się jak dziewczyna, która dopiero uczy się życia.

Ta książka jest zapisem takich momentów.

Jest w niej dużo psychologii, ale jeszcze więcej życia. Są randki, samotność, związki, rozstania, kompleksy, menopauza, potrzeba bliskości i nieustająca próba pogodzenia tego, co wiemy, z tym, co naprawdę robimy.

Mam coraz mniej ochoty przejmować się tym, co wypada, czego nie wypada i co ktoś sobie o mnie pomyśli. Chcę mówić głośno o seksie, śmiać się z własnych zmarszczek, zakochiwać się, popełniać błędy i nie przepraszać za to, że nadal mam apetyt na życie.

W tym dzienniku odsłaniam codzienność, w której wiedza psychologiczna spotyka się z emocjami, a rozsądek nie zawsze ma ostatnie słowo.

Dojrzałość wcale nie musi oznaczać, że przestajemy być dziewczynami. Przeciwnie – może być czasem, kiedy wreszcie zaczynamy być sobą.

Żyj. Baw się. Kochaj. Nawet jeśli nie wszystko idzie zgodnie z planem. A właściwie – szczególnie wtedy.