Jarosz i Jarstwo (wegetaryjanizm)

Alfred von Seefeld

Przy zaniechaniu pożywienia mięsnego okazują się konsekwencje, które obok korzyści zdrowotnych, przyczyniają się do upiększenia i podniesienie życia. Samo przez się zmienią się powoli nasze pojęcie o świecie, skoro odwykniemy upatrywać w każdym zwierzęciu przedmiotu kwoli zabijania i zjadania.

Z przwyknieniem uważania życia za święte pogląd nasz na przyrodę staje się pełnieszym miłości, czulszym, bardziej nas zadawalającym. Kto takie uczucie zwie „chorobliwą sentymentalnością” ten przez to oznajmia, że dla niego najwyższym zadaniem cywilizacyi jest przerobienie wszelkiego tworu na jedzenie i napój.

Jeden niechaj zostanie jaroszem ze względu na zdrowie, drugi dla oszczędności, trzeci dla piękności idei, czwarty w celu poddania się zasadom filozoficznym, piąty dlatego, że jarstwo zgadza się z jego poczuciem religijnym.