Polski słownik pijacki

Julian Tuwim

„Sądzę, że wolny trzydziestomilionowy naród, posiadający, skromnie licząc, z pięć milionów zawołanych pijaków – pisał we wstępie do swegoSłownika pijackiegoJulian Tuwim – powinien mieć jakiś leksykon, jakąś encyklopedię, w której zabłysłyby świetności mowy ojczystej w kieliszku odbite. A odbiły się taką wspaniałą rozmaitością barw, zadzwoniły w szklanki i butelki taką symfonią, rozbulgotały się w przepastnych gardzielach taką pieśnią i takie w nich mnóstwo odgłosów dawnego obyczaju i historii, że nie wątpię, iż mój Linde pijacki znajdzie skromne uznanie nawet w oczach abstynentów”.

„Przez kilkadziesiąt lat, jakie od pierwszego wydaniaSłownika pijackiegoprzeszły, wypito niejeden ocean gorzałki, całe języki pijackie narodziły się i szczezły, a jak nie całe języki, to znaczne ilości rzeczowników i czasowników zostały na gorzelnianą modłę zmodyfikowane, alkoholowo zmetaforyzowane” – zauważył Jerzy Pilch.

Tę lukę próbuje uzupełnić niniejsze wydanie wzbogacone o suplement obejmujący powojenne słownictwo wokółalkoholowe, którego autorem jest Piotr Bikont.

Spis treści

Słowo wstępne – Julian Tuwim

1. Pić, wypić
2. Wódka w ogóle
3. Wódka w zależności od smaku, mocy, zalet, wad, składników, sposobu przyrządzania itd.
4. Różne napoje
5. Stan i stopień nietrzeźwości
6. Pijak
7. Pijatyka
8. Ceremonie, okazje i zwyczaje pijackie
9. Pogwarki i okrzyki pijackie
10. Miary i naczynia
11. Varia, dodatki, uzupełnienia

Źródła drukowane

SUPLEMENT

Słowo wstępne – Piotr Bikont

1. Pić, wypić
2. Wódka w ogóle
3. Wódka w zależności od smaku, mocy, zalet, wad, składników, sposobu przyrządzania itd.
4. Różne napoje
5. Stan i stopień nietrzeźwości
6. Pijak
7. Pijatyka
8. Ceremonie, okazje i zwyczaje pijackie
9. Pogwarki i okrzyki pijackie
10. Miary i naczynia
11. Varia, dodatki i uzupełnienia

Nota edytorska