Ciała niebieskie

Maja Wolny

Gdańsk, rok 1529. Anna Schilling więdnie w dostatnim, lecz pozbawionym miłości domu. Nikczemność i okrucieństwo jej małżonka sprawiły, że trzydziestoparoletnia kobieta nosi w sobie ciężar doświadczeń wykraczający ponad jej wiek. Bezpieczną przystanią pozostaje dla niej miedzianowłosa Johana – kobieta, która przemyka ulicami Gdańska niczym barwny ptak, a odpowiedzi na nurtujące ją pytania szuka nie w kościelnych naukach, ale w kartach tarota. Nie przeczuwa jednak, że ludzka pruderia i zabobon potrafią sączyć truciznę silniejszą niż niejedno z ziół, na których tak dobrze się zna.

Przewrót w życiu Anny następuje, gdy na swojej drodze spotyka uczonego, lekarza i duchownego: Niklasa Koppernigka. Uczucie, które wybucha między tą parą dojrzałych ludzi, jest równie intensywne, co niespodziewane, i rozpoczyna przejmującą historię walki o wierność samym sobie – i w miłości, i w nauce.

Maja Wolny odmalowuje sugestywny obraz renesansowego świata – barwnego i zmysłowego, lecz bezwzględnie karzącego każdego, kto wykracza poza sztywne ramy konwenansu. Ciała niebieskie to hołd dla kobiecej siły, ale i gorzka przypowieść o losie tych, które ośmielają się żyć na własnych zasadach. Miłość i poznanie są tu aktami wolności, a świat naprawdę zmieniają ci, którzy nie boją się myśleć i czuć głębiej.

Świat zatrząsł się w posadach. Luter pół Europy obudził, pół przeraził śmiertelnie. A czasy niepokoju budzą demony – luteranin, heretyk, czarownica, zło może czaić się wszędzie. Anna Schilling doświadcza go w głębi własnego domu. Milczy jednak, jak każe spowiednik, wszak jej mąż to szanowany kupiec, a w Gdańsku rządzi pieniądz. Niklas Koppernigk pracuje zaś bez ustanku. Administruje kapitułą, leczy ludzi, pisze traktaty ekonomiczne, na zlecenie papieża reformuje kalendarz. A nocami patrzy w niebo, oblicza trajektorie planet. Los sprawia, że ścieżki tych dwojga się spotykają. Niemłodzi, a głodni miłości. Duchowny i mężatka. Świat dał im niewiele wspólnych lat, ale to w cieniu ich miłości wyrastało dzieło O obrotach sfer niebieskich. Już czas usłyszeć twoją historię, Anno.

Elżbieta Cherezińska

Ciała niebieskie opowiadają jedną z najpiękniejszych, a zarazem najmniej znanych historii miłosnych w dziejach. Maja Wolny z niezwykłą wrażliwością i dbałością o szczegół ukazuje barwną, autentyczną epokę, ale to miłość – krucha, odważna, bezkompromisowa – staje się tu prawdziwym centrum wszechświata. Poznajemy wielkiego astronoma, jakiego nie znamy: targanego pragnieniem, rozdartego między obowiązkiem a uczuciem, które nie powinno było się wydarzyć… a jednak się wydarzyło – i to z taką mocą, że nie sposób mu zaprzeczyć.

Ałbena Grabowska

Wolny z kronikarską precyzją odmalowuje realia XVI-wiecznego świata, tworząc opowieść uderzająco współczesną: domowe piekło kobiet nie zniknęło wraz z ostatnimi inkwizycyjnymi stosami. Mechanizmy przemocy pozostają niezmienne, ale kobieca solidarność oraz wyzwalająca moc miłości pozwalają ocalić godność i przełamać milczenie.

Katarzyna Zyskowska